Psychodeliki to grupa surowców psychoaktywnych, które aktywują przemiany w percepcji, nastroju i świadomości. Należą do nich m.in. LSD, psylocybina, DMT, meskalina i ketamina. Ich działanie polega na wpływie na działanie układu nerwowego, w szczególności na sensorach serotoninowych. Psychodeliki są w wielu przypadkach kojarzone z ruchem hipisowskim i subkulturami z lat 60. XX wieku, jednakże ich aplikacja w postanowieniach terapeutycznych rozpoczęło się już w latach 50. XX wieku.
W ostatnich latach, zamiłowanie psychodelikami podwyższyło się w związku z pojawieniem się badań naukowych, jakie sugerują, iż mogą one mieć potencjalne zastosowanie w terapii poniektórych zaburzeń psychicznych, takich jak melancholia, lęk czy PTSD – Amanita Muscaria. Psychodeliki, w przeciwieństwie do innych substancji psychoaktywnych, nie prowadzą do uzależnienia i nie są toksyczne dla organizmu w dawkach terapeutycznych. Ich stosowanie wymaga jednak ostrożności i stosownej opieki medycznej, ze względu na ewentualne niepożądane skutki uboczne, takie jak lęk, dezorientacja, a w radykalnych przypadkach nawet psychozy.
Leczenie psychodeliczna, mieniona także psychoterapią z funkcją materiałów psychodelicznych, polega na podaniu pacjentowi psychodeliku w doglądanych warunkach klinicznych, pod opieką doświadczonych terapeutów. W trakcie terapii pacjent doznaje intensywne doświadczenia, które zdołają ulżyć mu w leczeniu zakłóceń umysłowych poprzez zwiększenie jego świadomości, otwarcie się na nowatorskie perspektywy oraz przemianę sposobu uważania.
+Reklama+
